Laatste dag....Salt lake city

Omdat de nacht maar twee uurtjes slaap heeft opgeleverd door alle ' uitslag' stress, pik ik gewoon weer even Bob dr blog.

Morgenochtend vroeg naar het vliegveld, hopelijk gaat het goed met de airport shuttle want voor de rest is ons laatste hotel niet veel soeps.

Max en Ron zijn nu de mega Chevy
Wegbrengen.  Hopelijk gaat dat goed want net voor het weg brengen ontdekten we een mega barst in de vooruit.

Ok, linkje naar Bob dr blog 😀

Grand Teton....blog gepikt van Bobbie :) 13 en 14 juni

Soms dient gemak de mens en in dit geval dus mij...en pik ik het blog bericht van Bobbie over de dag van gisteren....

HIER klikken voor deel 1 van maandag 13 juni

HIER klikken voor deel 2 van maandag 13 juni


Vandaag, de 14de, hadden we heel vroeg de wekker gezet, omdat we toch een poging wilde wagen op het spotten van nog meer wild, en vooral een wolf zou wel heel erg leuk zijn.
Dus zaten we om kwart voor zes al in de auto op weg naar Grand teton.
Het was redelijk rustig nog, en heel erg mistig in eerste instantie.
Wat een paar schitterende plaatjes opleverde toen de zon opkwam en de mist wegtrok maar er nog flarden tussen de bergen bleven hangen.
Veel moois gezien dus weer, maar helaas geen wild.
Och, een mens kan niet alles hebben ;-)

Nu even bijkomen in de cabin van het opstaan om kwart over vijf (argh, en dat tijdens de vakantie) en straks Jackson Hole in, het stadje waar we verblijven en wat er ontzettend gezellig uitziet, dus daar gaan we straks nog even genieten. En, vooral voor Ron erg prettig, het ligt op loopafstand ;-)

Morgen vertrekken we dan naar ons laatste overnachtingsadres, vlakbij de luchthaven van Salt Lake City, vanwaar we vrijdag terugvliegen.
Nog maar even niet te veel aan denken!

Foto's volgen straks.

Reisdag, 12 juni

Vandaag een reisdag. Dit omdat de afstand Moab - Grand Teton net ff te groot zou worden. Omdat het dus ook niet echt uitmaakte hoe laat we aan zouden komen bij Rock Springs en Bob toch nog even terug wilde naar de winkel van gisteren (bob koopt dit jaar de extra koffer is al afgesproken)  vertrokken we uiteindelijk pas om half tien uit Moab. De rit was wederom heel mooi met weinig verkeer, maar en ontzettend hobbelig en ontzettend slingerend dus Bob moest halverwege toch maar even aan de primatour.
Goed over de helft wilden we de rit even onderbreken en Dinosaur National Monument bezoeken, waar fossielen van dinos te bewonderen zouden zijn. We kozen op de gps echter voor de verkeerde ingangen daar waren nou net geen fossielen te bekennen.
Omdat het inmiddels twee uur was en we honger hadden eerst maar een eettentje zoeken.
Wat ons liet belanden in Naples Country Café.  Of, zoals Max het later zou benoemen " the hillbilly shack ".
Tussen de lokalen in genoten we van onze burgers terwijl we het gesprek tussen broer (die net na ons binnen kwam en een tafeltje achter ons zat) en zus ( serveerster). 
Broer wilde wat eten want hij had geen geld en hij was vergeten zich op tijd te melden bij de werkeloosheids instantie dus nu kreeg hij geen uitkering meer. Of zus dat niet even kon regelen.  Terwijl zus bezig was met de klanten, zijn eten en, bleek later, een telefoontje plegen voor hem, duurde het hem blijkbaar allemaal te lang en begon hij, zeer irritant,  met een lepel tegen zijn glas water te tikken om haar aandacht te vragen.
Toen ze weer bij zijn tafeltje stond en hem liet weten dat ze geregeld dat hij zich morgen om vier uur kon melden mompelde hij wat, waar wij al uit op konden maken dat hem dat echt niet ging worden.
Zus had het blijkbaar ook door, zuchtte diep en ging maar weer aan het werk. Iets waar broerlief overduidelijk geen zin in had.
Moet ik er wel bij zeggen dat het gehucht waar dit zich afspeelde ook wel typerend was voor een behoorlijk uitzichtloos bestaan.
Gelukkig konden wij er na de lunch snel weg. Nou ja, ook niet echt, we stonden nl. voor het spoor stil en eer dat de trein voorbij was waren we een tien minuten verder. Ben na dertig gestopt met tellen van de wagons.

Dinosaur hebben we verder maar gelaten voor wat het was en via Flaming George, heel mooi gebied, verder naar ons hotel. Onderweg zagen we nog wat wild langs de weg, we dachten herten of elk maar later bleken het pronghorns te zijn geweest. Ook heel veel, overstekende, prairie-dogs ( stokstaartjes). Helaas ook heel veel die de overkant niet hadden gehaald :-(

Redelijk bijtijds aangekomen in het hotel wat er aan de buitenkant niet echt jofel uitzag maar binnen verrassend mooi bleek te zijn.
Voor het eerst alleen met Ron bij de Mexicaan in het hotel gegeten want de kids wilden naar iets online kijken en hadden meer trek in KFC die naast het hotel zat.
Morgen door naar Grand Teton dus, de dagen vliegen nu echt voorbij dus nog even volop genieten!!

Gelukkig hebben we de foto's nog....11 juni

Onmogelijk vroeg wakker, maar, voordeel....het internet is een stuk beter ;-)

Dus...Canyonlands...

Ron en Max hebben ook nog even de Mesa Arch meegepikt...

's Avonds

Even bijlopen ;-) 9 en 10 juni.....

Ok, het bijwerken van de blog was hard nodig, maar dat komt voornamelijk omdat het internet in de Rocky Mountains het nogal eens liet afweten.
Dus, we gaan even bijwerken!
Gisteren zijn we dus verkast, van de Rockies naar Grand Junction. Grand Junction was puur om t=de anders te lange rit naar Moab te onderbreken en dat was maar goed ook want het werd al met al een behoorlijk lange dag.
Uiteraard hadden we 's morgens nog even de zelfgebakken cake van Becky afgewacht alvorens uit te checken en, ook voor het eerst deze vakantie, brood voor onderweg klaargemaakt. Zonde om weg te gooien immers en we wisten dat we een behoorlijk aantal rij-uren voor de boeg hadden en soms kom je echt gewoon 100 mile (160 km) echt nada noppes tegen.
Om te beginnen gingen we weer over de Trail Ridge Road door de Rockies heen. Waar we de eerste keer op het hoogste punt zijn terug gekeerd moesten we hem nu dus wel helemaal rijden want we moest immers de andere kant op op weg naar Utah weer.
Op de enge stukken heb ik maar gewoon mijn ogen dicht gedaan, dat werkte het beste, voor iedereen. We kregen nog wel even een schrikmoment toen, net voor we aan een behoorlijk steile helling begonnen allerlei lampjes begonnen te knipperen op het dashboard en er rete hard ook nog een alarm afging.
We weten tot op dit moment nog steeds niet waar dat nou door is gekomen. Ik heb het onderhouds boekje er nog bijgepakt, was als de dood dat het een waarschuwing was dat de remmen het niet deden of zoiets, maar kon echt niks ontdekken.
Het was iets drukker maar gelukkig nog steeds geen file rijden in het park dus dat was wel relaxed. Toen we na bijna twee uur bijna Grand Lake, en daarmee het einde van de Trail Ridge Road, hadden bereikt zagen we aan de overkant van de weg een auto stilstaan en eigenlijk is dat meestal wel een teken dat die iets hebben gespot.
Eerlijk gezegd hadden we allemaal al zoiets van "het zal wel weer een Elk zijn" (erg eigenlijk, als je in nederland een hert tegenkomt in het bos dan ga je ook uit je dak immers) ..maar Max zat aan de goede kant en die riep nee nee het is een eland....met jong...
Gelukkig was het op dat moment rustig dus ron schoot de weg over, vol op de rem. Ik ben nog nooit zo snel die Tahoe uitgegleden (dat moet wel want hij is te hoog om gewoon uit te stappen ;-) ) en echt...op nog geen 5 meter afstand een moeder eland met jong.
Het is dat ik had gelezen dat niets zo gevaarlijk is als een moeder eland als ze denkt dat haar jong in gevaar is want anders hadden de kids het jong bijna kunnen aaien. Dat huppelde vrolijk rond en kwam steeds dichterbij.
Echt zo geweldig, ik denk dat er wel 100 foto's gemaakt zijn en wel een half uur gefilmd.
tis dat je op een bepaald moment zo iets hebt van ja we moeten toch wel door nu, anders hadden we er denk ik nu nog gestaan.

FILMPJEFILMPJEFILMPJE  <------HIER KLIKKEN


Helemaal happy kwamen we aan in Grand Lake, Daar even de shopjes door gelopen, maar niet echt wat leuks gezien.
Inmiddels was het na twaalven en hadden we best trek en reden we toevallig bij een mooi meer met picknickbankjes dus daar geluncht.
Toen op weg naar Adams falls, dat zou een makkelijke korte hike zijn.
Nou, bergopwaarts bij een graadje of 35 is allesbehalve makkelijk ;-) maar, we hebben hem gezien, helaas viel hij een beetje tegen.
Maar dat maakte allemaal niets meer uit, we hadden immers elanden gezien ;-)
Toen we vervolgens het adres in Grand Junction invoerden bleek dat nog 4,5 uur rijden te zijn en het was inmiddels al bijna 2 uur.
Nu vindt Ron rijden niet erg, maar, wat ons voorgaande jaren niet zo was opgevallen of toch in ieder geval niet was bijgebleven, sommigen rijden hier echt als gekken, en dan vooral truck met overload. Die gekken halen je soms gewoon in.
Wij zijn volgens ons ook de enigen die zich aan de limiet houden, maar na die bekeuring het eerste jaar zet Ronnie braaf waar mogelijk de cruise control aan/
Maar goed, we kwamen weer heelhuids maar enigszins afgemat aan in de Econo Lodge waar volgens tripadvisor een goede italiaan vlakbij zat en daar heerlijk zelf samengestelde pizza gegeten met een wijntje erbij.
Gisterenavond hadden we ook wijn besteld en ook toen, net als bij de italiaan, moesten we Bob dr paspoort laten zien om aan te tonen dat ze oud genoeg was ;-)
Lullig hoor dat ze dat aan ons niet vroegen ;-)

Redelijk geslapen maar het was wel weer even wennen dat er een airco stond te loeien, die hadden we in de cabin niet nodig gehad.

Het ontbijt was niet veel, eigenlijk dramatisch slecht maar och, als we maar koffie hebben!
Onze eerst "stop" onderweg was Colorado State Monument, schitterend, maar voornamelijk er in rondrijden, echte trails waren er nl. niet (of iig niet kort genoeg om voor ons haalbaar te zijn op deze volle dag ;-)

Omdat we bij de Italiaan de pizza's niet op hadden gekregen hadden we die bij ons voor de lunch, een slimme zet bleek achteraf want we reden Moab, waar we nu twee nachten verblijven, eerst voorbij om Goblin State valley park en Little Wild Horde Canyon te bezichtigen zodat we morgen de hele dag hebben voor Canyonlands wat hier vlakbij ligt.
Maar dat betekende wel een goede 1,5 uur "te veel" doorrijden en echt terecht komen in no mans land. Nada noppes te zien qua tankstations, restaurants of wat dan ook.
En heet, de teller gaf over de 100F aan, dus richting de 40 graden!
Het was wel heel erg apart om te zien, de maffe rotsformaties. En, het was onverwachts druk bezocht.
We wilden erna ook nog graag Little Wild Horse Canyon doen, maar toen we aan het begin van die trail kwamen bleek de hike 4 tot 6 uur te duren, dat vond Ron zelfs iets te veel. Bovendien was onze watervoorraad inmiddels geslonken tot twee flesjes en dan nog wat cola en dr. pepper dus dat was sowieso te weinig voor zo'n wandeling.
Jammer hoor ;)
Dus hoppa, de auto weer in en richting Moab waar we overnachten in de Inca Inn waar we 7 jaar geleden ook hebben overnacht.
Die rit duurde ook nog weer twee uur, dus we hebben onze miles wel weer gemaakt voor vandaag. Die Tahoe slurpt trouwens benzine zoals Ron bier, want we hadden vanmorgen getankt en nu is ie alweer bijna leeg. Gelukkig betaal je hier voor een gallon maar $ 2,29 (een gallon is 3,78 liter) dus dat is goed te doen.

Nu even lekker op de kamer hangen, straks Moab in en morgen dus Canyonlands bekijken!
Jullie zijn weer bij ;-)!!

10 juni...Colorado State Monument:

Goblin Valley:

Elk...op mijn pad en op mijn bord...8 juni

Vandaag mega vroeg de wekker gezet want we wilden voor 7 uur de wandeling bij Bear Lake doen. Dit was volgens de boekjes de mooiste maar ook drukste.
Voor ons ging het er voornamelijk om dat we wild, en dan met name elanden, wilden spotten.
Nou, lang verhaal kort, de wandeling leek ons al gelijk niks ( aangelegd pad en op dat tijdstip al druk bezocht) en behalve de elk (wapiti)  nada noppes aan wild te bekennen. Dus waren we om 8 uur weer op honk waar we konden genieten van wederom heerlijke zelfgebakken cake van Becky.
Ron en ik  zijn vervolgens in de loop van de ochtend nog een stuk gaan lopen. Best een apart idee dat je dan zo de Rockies inloopt.
Ook nu weer menig Elk gezien, incl een jonkie.
Bij terugkomst heerlijk in de hottub gezeten, maar niet al te gek lang want het was met recht een HOT tub te noemen. De jets konden niet eens aan zo heet was het.
Het weer zat ook nog eens mee dus erna lekker voor huisje weltevree van het zonnetje genoten.
's Middags van het eerste middag tukkie van deze vakantie genoten en 's avonds super lekker gegeten bij Twin Owls.  Ron en Bob de buffalo steak en Max en ik dus de Elk medaillons (ze smaken net zo goed als dat ze er uit zien)

Morgen moeten we weer de Trail Ridge Road over en nu helemaal af rijden op weg naar ons volgende stekkie.
Dit was wel echt een super plekkie.

Wat foto's.....

Nog wat Kasha Ketuwa Tentrocks

 Airforce Academy Chapel

Garden of the Gods

Rocky Mountains Nationale Park

Mega Marmot, the yellow-bellied marmot

Mega muis, de Pika

Rocky Mountain National park, ijle lucht, sneeuw en enge afgronden...7 juni

Vandaag stond een trip naar het hoogste punt van de Trail Ridge Road (3713m) op het programma, incl. een wandeling over the huffing road, zo genoemd omdat je als je de relatief korte wandeling hebt gedaan allemaal loopt te huffen en puffen omdat de lucht zo ijl is.
We hadden van Jim als tip meegekregen om veel water te drinken om de gevolgen van de hoogte en ijle lucht zo veel mogelijk te beperken.
We waren later op pad dan geplanned en waren bang dat het file rijden zou worden omdat de Trail Ridge Road daar om bekend staat, maar dan merk je toch dat je nog voor het hoogseizoen er bent dus dat viel alles mee.
Ook een tip van Jim die we netjes opvolgden was om eerst door te rijden naar dat hoogste punt, het Alpine Visitor center, en pas op de terugtocht bij alle overlooks te stoppen voor foto's en eventuele korte wandelingetjes.
De rit was echt absoluut schitterend maar halverwege besloot ik al wel dat op de terugweg ik wel lekker achterin zou gaan zitten, misschien zelfs zonder bril op en met mijn ogen dicht, en Max mocht mijn plekkie wel hebben.
Echt doodeng, steile afgronden en niets van een vangrail of wat dan ook. En dan ook nog eens aan de andere kant van de weg een hoge laag sneeuw waarvan je verwacht dat ie elk moment kan gaan schuiven om je zo de afgrond in te duwen,
Ik zei al tegen de kids, Tante Joke zou de rest gaan lopen denk ik ;-)

Maar, het was wel heel erg mooi en redelijk vlotjes, geen file rijden!, kwamen aan bij de top.
Helaas was de trailroad afgesloten ivm schuivende sneeuw, jammer hoor ;-)...dus daar wat rond gekeken en toen aan de weg terug begonnen. En nu dus wel bij de overlooks gestopt.
Bij eentje kon je een stukje lopen, door de sneeuw, waar je mensen soms ineens tot hun knieën in weg zag zakken, en waar we in de verte een groep Elks (herten) zagen en vlakbij mega-super-reuze marmotten spotten en een muis ter grootte van een gemiddeld konijn, geweldig.

Toen we vlak bij het dorp waren spotten we ook ineens langs de kant van de weg nog een klein groepje Elk, een paar met een reusachtig gewei op hun kop, en daar konden we heel dichtbij komen.

Toen het dorp in waar vooral Bob flink aan het shoppen ging.
Af en toe viel er een drup regen maar echt hozen zoals gisteren deed het gelukkig niet.

Nu net in het huisje zelf wat te eten gemaakt en straks gaan we nog weer even het RMNP in om te zien of we nog wat beesten kunnen zien.


Ok, geen elanden of beren gezien maar wel heel veel Elk.
Morgen een vernieuwde poging om foto's toe te voegen, maar dat is het nadeel van in de rimboe zitten, het internet is dramatisch slecht.

Cafeine en Tensonvest, 6 juni

Als ik dit zit te tikken heb ik voor het eerst deze vakantie de volgens Ron voor niks meegezeulde tensonvesten aan.
Het is hier namelijk momenteel behoorlijk frisjes, en niet alleen dat, het goot zojuist.
Nu schijnt het zo te zijn dat het hier in de ochtenden prima weer is en in de middagen trekt het dan dicht en is er kans op regen en onweer.
Och, daar komen we wel overheen, gaan we gewoon in de ochtend de wandelingen doen die we in de planning hebben en in de middag shoppen of genieten van onze cabin bij de rivier.
Want, eerlijk is eerlijk, dit is wel de leukste locatie tot nu toe, een cabin aan een snelstromend riviertje met een prive hottub ervoor.
En dat ook nog eens vlak bij Rocky Mountain National Park.
Maar, die gaan we morgen pas verkennen dus eerst de dag van vandaag.
Het begon er eigenlijk gisteren al mee dat Ron erachter kwam dat hij zijn mobiel kwijt was, niks voor hem want hij heeft zo van die vaste gewoontes en was er dus heilig van overtuigd precies te weten waar hij hem had gelaten. Helaas pindakaas, het is en blijft onvindbaar dus dat wordt eindelijk een nieuwe ipv de oude Nokia,
Vanmorgen redelijk bijtijds vertrokken vanuit Colordo Springs waar we eerst richting the US Airforce Academy Chapel gingen, een architectonisch hoogstandje op de basis van de US Airforce Academy, dus het wemelde er van de soldaten.
De Chapel was inderdaad schitterend, voor elke godsdienst is er een aparte ruimte in ondergebracht, heel apart.
Na hier wat rond te hebben gelopen ging de rit verder naar Garden of the Gods, een behoorlijk druk bezocht park met een goed begaanbare trail. Moet je er alleen wel bij kunnen parkeren en niet bij de verkeerde, wat resulteerde in een pad geschikt voor springbokken maar niet voor mij ;-)
Gelukkig vonden na een tweede rondje rijden wel een parkeerplekje bij de makkelijke hike en hebben we die grotendeels ook nog gedaan.
Mooi!!
We hadden ook nog het plan om naar Pikes Peak te gaan met een tramway, maar het begon behoorlijk dicht te trekken en dan heeft het weinig nut om de berg op te gaan om vervolgens niets te kunnen zien.
We waren inmiddels allemaal, ok Ron en ik, toe aan goede koffie dus gelukkig zagen we een Starbucks, en die bleek naast lekkere koffie ook lekkere broodjes te hebben. Ron en ik gingen voor de sandwich met smoked bacon and egg, en Ron vond het wel nodig om er wat extra zout op te doen dus kwam met een vaatje aan, waar hij flink mee op het ei strooide en het vervolgens aan mij gaf. Ook ik begon verwoedt te schudden tot mijn oog viel op het etiket wat er op zat geplakt waarop met koeienletters, of in deze regio BIZONletters stond: VANILLA.
Tja, dat was dus bedoeld voor op de koffietjes van de Starbucks. Gelukkig lagen er wel ook zakjes met zout en daar maar extra van gebruikt om de vanilla te maskeren :)
Omdat het dus behoorlijk bewolkt werd besloten we om maar gewoon richting het volgende overnachtingsadres te gaan, dat zou normaliter een kleine 2,5 uur tuffen zijn, maar helaas, wel langs Denver, en daar stonden we dus in de file.
Op zich is een file al niet fijn ,maar als men gewoon links, rechts en overdwars voor elkaar langs probeert te schieten de hele tijd wordt het helemaal dodelijk vermoeiend, dus we waren ontzettend blij toen we Denver en de drukte achter ons konden laten, de weg rustiger werd en de omgeving nog mooier.
Tot onze verbazing zagen we zelfs her en daar nog wat sneeuw in de berm liggen.
Bij aankomst in Estes park en bij de River Spruce cabins was het gelukkig heerlijk weer, onderweg hadden we al wat regen namelijk.
Becky heette ons welkom, beloofde ons elke ochtend verse gebakken blueberry muffins te brengen en Jim bracht ons vervolgens naar onze cabin, the Windwalker, en legde ons uit hoe de hottub werkte en waar we alles verder konden vinden.
Na even wat gedronken te hebben op de stoelen bij het riviertje togen we naar de supermarkt om het 1 en ander in te slaan en op de terugweg even een makkelijke hap naar binnen te werken, dat werd een Elk burger (soort hert) voor Ron en Bob en een Buffalo burger voor Max en mij.
Ondertussen was het begonnen te regenen en niet zo zachtjes ook, dus nu zitten we van warme, sterke, zelfgezette koffie te genieten van ons tenson vest :-) Ok ik dan, Ron trekt hem denk ik uit principe niet aan ;-) of het moet gaan sneeuwen vannacht.
Morgen gaan we Rocky Mountains National Park bekijken, en hopelijk een beer, of een eland of een vos, of bij voorkeur alledrie tegelijk terwijl ze met elkaar aan het stoeien zijn, spotten! :-)

Foto's volgen morgen!!

Great Sand Dunes en Colorado Springs, 5 juni

Zo, we zitten inmiddels in Colorado Springs, net naar de Ihop gelopen speciaal voor Max want die wilde heel graag de loaded potato cheese and bacon soup en aangezien we behoorlijk zwaar gelunched hadden hadden max en ik daar genoeg aan.
Ron en Bob namen er nog wel wat bij ;-)
Vandaag dus new Mexico verlaten, en, eerlijk is eerlijk, heel erg erg vonden we dat niet.
Het vol is toch net ff anders, wat al gelijk duidelijk werd toen we een paar dagen terug New Mexico inreden en bij het eerste State Park al werd gewaarschuwd met borden op de parkeerplaatsen om je spullen uit de auto mee te nemen of goed op te bergen.
Santa Fe en Albuquerque en ook de bezienswaardigheden waren top, maar de mensen echt ontzettend shabby, krijgen hun rijbewijs waarschijnlijk bij een pak taco's en eigenlijk hadden we contant het idee in één of andere achterbuurt te zijn beland, op het centrum van zowel Santa Fe en Albuquerque na dan.

Vandaag dus via de Great Sand Dunes naar Colorado Springs.
Het was wel echt gaaf om te zien hoe het landschap veranderde van droog en kaal naar groen en bergen. Het was wel een lange rit met wegen echt eindeloos lang en recht en soms geen mens te bekennen. Voor Ron was het dus een behoorlijk vermoeiende rit wel.
Maar de Great Sand Dunes maakten dat al snel goed. Wat een apart gezicht, metershoge duinen voor met sneeuw bedekte bergen.
Wat we ook totaal niet hadden verwacht was dat er voor de duinen ook een grote vlakte met allemaal waterstroompjes zou zijn.
Het was wel verrassend druk en dit verklaarde een berg omdat er waarschijnlijk een hele berg dagjesmensen waren om daar van het mooie weer te genieten.
het was dan ook behoorlijk druk.
Max en Ron zijn nog een stuk richting de duinen gelopen en Bob en ik hebben vanaf het overlook plateau het bewonderd en erna een tijdje zitten kletsen met een amerikaans stel op leeft ijd die inmiddels 70 dagen al onderweg waren met hun trailer en er al 12000 miles (zo'n 16000 km) op hadden zitten.

Bij de lodge bij de Sand dunes hadden we dus uitgebreid gelunched en vanavond waren we dus tevreden met een snelle hap. Het was eigenlijk ook d ebedoeling nog om naar de Airforce Academy Chapel te gaan maar die was gesloten voor het publiek vandaag dus dat gaan we morgen dan gewoon doen.
We blijven hier maar 1 nachtje maar gaan dan morgen door naar Estes Park, bij het Rocky Mountains National Park en daar zitten we lekker drie nachten in een cabin, dat is  ook wel even lekker relaxed!

Waarschijnlijk houden we het wederom vanavond niet droog, net als gisteren, want donkere wolken pakken zich inmiddels samen...

Och, als het dan toch moet regenen, dan maar 's avonds ;-)

Santa Fe ...5 juni

Na een best lekkere nacht, hoewel we allemaal om vier uur even wakker werden (ok Max eigenlijk niet) zaten we toch al weer om half acht aan het ontbijt, en dat terwijl we er allemaal naar uit hadden gekeken om eens lekker uit te slapen.
Maar dat wil dus nog steeds niet erg lukken.
Het ontbijt was in ieder geval een stuk beter dan dat van gisteren ;-) maar daar was niet zo heel erg veel voor nodig natuurlijk.
Vandaag stond dus eigenlijk alleen Santa Fe op het programma. We ondernamen eerst een poging met de auto, maar dat werd geen succes, ook omdat we, niet slim, niet in het boekje hadden gekeken wat we het beste konden invoeren als straatnaam in de GPS en hij Old Town niet pakte wat hij wel had gedaan bij Albuquerque.
Maar, we hadden al begrepen dat er ook bussen reden naar het oude centrum en de halte was vlak naast het hotel, dus het werd de bus.
Een prima zet bleek al gauw want voor $2,- de man hadden we een dagkaart.
Daar kan een mens niet voor tobben.
En bovendien bleek bij aankomst in het het centrum ook nog eens dat parkeren een ramp had geworden want er was een oldtimer bijeenkomst dus alle parkeerplaatsen waren vandaag niet voor het gewone publiek maar voor de oldtimers.
Wel ontzettend gaaf om die auto's te zien en het was ook nog eens echt gezellig druk in het centrum.
Qua winkeltjes viel het wat tegen, heel veel indian arts and crafts shops maar dat was echt niet grappig qua prijzen. Ik zag op een gegeven moment echt een heel mooie zilveren armband dus die wilde ik wel even proberen en vragen wat hij kostte.
Nou zei de beste man, u heeft geluk want alle native american jewelry is vandaag met 30% korting.
Hij was heeeeel mooi, stond ook heeeeel leuk, maar als je bedenkt dat de bovengenoemde korting neerkwam op zo'n $ 450.- dan snap je dat ik hem maar weer terug heb laten leggen in de vitrine ;-)
Na wat geslenter door het stadje weer terug naar het plaza, dat inmiddels goed volliep en waar live muziek was.
Tijd voor een margherita voor moeders en we vonden een erg leuk terrasje op de tweede verdieping dus je kon goed over het plein kijken.
Na een blackberry variant en een watermelon variant en een lichte lunch hebben we nog even (ik vooral) bij zitten komen op het pleintje en toen zijn we weer richting het hotel gegaan.
Wederom met de bus waar Ron, de mazzelaar, het beste plekje had van ons allemaal ;-)

Vanavond gewoon weer naar Applebee's en morgen weer verder, op naar de volgende staat, nl. Colorado. Ook dan een lange dag want op weg naar Colorado Springs doen we dan the Great Sand Dunes aan..
Ik probeer zo nog wat foto's te uploaden maar het internet hier is drama.